Horacy – Do Apollina!

Polecane strony: Piszemy prace licencjackie i magisterskie. Oferujemy różnego typu opracowania. Forum Jumper

W wierszu „Do Apollina” Horacy zwraca się do patrona i opiekuna sztuki i poezji. Podmiot liryczny to poeta, którego pragnieniem jest zachowanie na starość sprawnego umysłu i zdrowia. Te elementy mają zapewnić mu szczęście. Normalny człowiek jest nastawiony na sprawy materialne – bogactwo (na przykład kość słoniową, złoto, liczne winnice). W tej pieśni można odnaleźć filozofię epikurejską i stoicką, czyli głoszenie umiaru i powściągliwości – a jednocześnie poeta podkreśla, że trzeba umieć cieszyć się życiem (ale z umiarem). Można zatem mówić o tzw. zasadzie „złotego środka”. Jest ona podobna do stoicyzmu, z uwagi na umiejętność panowania nad uczuciami, osiągania równowagi i harmonii, jest rodzajem mądrości życiowej. W wierszu „Do Apollina” można odszukać elementy parenezy, czyli pouczenia i rady, które w tym przypadku dotyczą postawy życiowej. Nie są najważniejsze dobra materialne, gdyż można je łatwo stracić, ale równowaga, mądrość, światły umysł. W wierszu tym, podobnie jak w innych dziełach Horacego, występuje postać związana ze sztuką – w tym przypadku Apollo, opiekun Muz. W innych wierszach gościnnie pojawia się jedna z Muz – Melpomena, oraz lew delficki. Poeta stworzył wiele tzw. „skrzydlatych słów” – interesujących sentencji, na przykład: Sapere aude – Ośmiel się być mądrym Dulce et decorum est pro partia morti – Słodko i zaszczytnie jest umierać za ojczyznę Utile dulci – Łącz przyjemne z pożytecznym

Strony, które warto odwiedzić: pozycjonowanie strony Szybka klimatyzacja pomieszczeń małych i dużych Szkolenia językowe dla firm Warszawa